[HOGER] [Museum] [ENGLISH]
*** Computerwetenschappen - K.U.Leuven ***

Computermuseum: de Varian en de gebruikers

Status: publiek -- Laatste wijziging: 13 april 2001

Varian V73

De Varian V73 was de eerste computer van het Departement Computerwetenschappen.

De gebruikers

De Varian kon 2 of meer taken tegelijk uitvoeren, één (interaktief) in voorgrond en de andere in achtergrond. In de praktijk betekende dit dat slechts één gebruiker gelijktijdig kon werken. Er was dus een reserveringsrooster op de deur.
Elke gebruiker had zijn eigen losse schijf. Die losse schijf beschermde de gebruikers tegen elkaar (voor zover nodig). Er was geen bescherming van het systeem tegen de gebruikers.

Opstartprocedure

De Varian had een frontpaneel met schakelaars. Hiermee kon je gegevens in het geheugen inbrengen. Om de machine op te starten moest je eerst een tiental woorden insleutelen. Dit programma startte je dan op en hiermee werd de informatie van schijf of van tape geladen.
Omdat de Varian kerngeheugen had, werd de inhoud van het geheugen, ook wanneer de spanning afgezet was, behouden. Het opstartprogramma stond op de hoogste adressen en tenzij een programma deze plaatsen overschreef, moest je niets insleutelen.

Systeemgeneratie

Systeemgeneratie gebeurde op de Varian vanaf magneetband (basis systeem) en ponskaarten (driver voor tektronix). De hele operatie begon met het insleutelen (via de schakelaars), van een klein programma dat de tape las. We begonnen er meestal `s morgens met drie personen aan. Als alles goed ging, hadden we `s middags een werkend systeem op schijf. In de namiddag konden we de lokale aanpassingen doen en met een beetje geluk kon er de volgende nacht/dag terug gewerkt worden.

Als er iets misging, was het meestal de ponskaartenlezer die blokkeerde bij het lezen. In dat geval kon je herbeginnen. Soms kon een laadmodule niet gevonden worden. De Varian drukte dan op de teletype een symbooltabel uit, waarin het ontbrekende symbool met ????? aangegeven werd. Spijtig genoeg was de software voorzien voor 80 tekens per lijn, terwijl de Teletype maar 72 tekens had. Dus als het symbool in de laatste kolom stond, was het gokken.

Indirecte adressering

Het adresbereik van de Varian was 32 Kwoord. Hiervoor volstonden 15 bits. Indien de hoogste bit van een adres 1 was, betekende dit dat het adres waarnaar verwezen werd opnieuw als adres geïnterpreteerd moest worden. Deze constructie kon gebruikt worden in lijstverwerking en dergelijke. Spijtig genoeg kon je op die manier een indirect adres naar zichzelf laten verwijzen en in principe zou de processor dan steeds hetzelfde woord in het geheugen blijven lezen. Indien dit gebeurde, zouden de sturing en de kernen waaruit dit woord bestond opwarmen en uiteindelijk defect gaan. Daarom was in de hardware een (niet gedocumenteerde) beveiliging ingebouwd, die deze lus stopte na 5 stappen. (Terug te vinden in de meegeleverde hardware schema's).

Editor

De Varian had oorspronkelijk alleen een lijngeorienteerde editor. Eén van de eerste projecten was het maken van VEDIT (Varian EDITor), een schermgeorienteerde editor die op het Tektronix geheugenscherm werkte. Vedit bestond uit een combinatie van Fortran en assembler routines.

Het eerste "spelprogramma"

Eén van de meest succesvolle (in gebruik) programma's die voor de Varian gemaakt werden, was een elektronische flipperbak. (Dit was één van de eerste computer graphics practica. Omdat op elke hindernis Lambik getekend was, heette het programma Lambik). Hier zijn menige middaguren op verspeeld. Toen we later op een PDP 11/60 overstapten, bleek die machine (Unix met een tiental gebruikers) te traag om nog vlot Lambik te kunnen draaien. Voor de echt geïnteresseerden is de laatste score (25/nov/1982) vanop de PDP nog beschikbaar.


[HOGER] [Museum] [ENGLISH]
K.U.Leuven - Computerwetenschappen
Copyright ©2001, Katholieke Universiteit Leuven, Departement Computerwetenschappen
Reacties naar: Conservator
URL van deze pagina: http://www.cs.kuleuven.be/museum/varian/varian.html
Click here to print this page: Click here to print this page